Abrator- Unit Abrazyjny Aquacut Quattro

Abrazja – w polskiej stomatologii jest to stosunkowo nowa metoda postępowania terapeutycznego przy próchnicy zębów, polegająca na usuwaniu materiału próchnicowego przy użyciu strumienia powietrza wzbogaconego ładunkiem ścierniwa w postaci tlenku glinu o różnej granulacji (w USA stosowana w ponad 30% klinik stomatologicznych i liczba ta z każdym rokiem rośnie). Wydobywająca się z dyszy końcówki mieszanina proszkowo-powietrzna, powoduje oderwanie próchnicowo zmienionych elementów szkliwa i zębiny od powierzchni zęba i wyrzucenie poza jego obręb. Wielokrotne powtórzenie takiego cyklu powoduje całkowitą eliminację próchnicy z leczonego tą metodą zęba.

Tlenek glinu w zależności od masy ziarna, z różną szybkością oczyszcza ubytek z tkanki próchnicowej, działa w ubytku wielopłaszczyznowo z jednoczesnym zachowaniem prawidłowej struktury zębiny, ponieważ nie niszczy, w przeciwieństwie do wiertła, matrycy zębinowej, nie powoduje tak zwanej rany zębinowej, przez co nie tylko nie powoduje urazu opracowywanego miejsca, ale je dodatkowo oszczędza poprzez pozostawianie niezniszczonych przez proces próchnicowy elementów struktury zębiny. Jednocześnie jest to metoda preparacji tkanek zęba pozbawiona takich elementów zabiegu jak ból, wibracje i przegrzanie opracowywanych tkanek.

Ponadto wykorzystanie z jednej strony energii kinetycznej drobin proszku, a z drugiej możliwość kalibracji dyszy końcówki, pozwala na minimalizacje pola zabiegowego czego nie da się osiągnąć metodą konwencjonalnego opracowania ubytku przy użyciu wiertła. Dodatkowym aspektem przewagi metody abrazji nad metodami wiertłowymi, jest czystość pola operacyjnego, całkowicie pozbawionego takich elementów jak olej i spray olejowo-wodny pochodzący z kątnic i prostnic turbinowych. Pole zabiegu po abrazji jest nie tylko suche i czyste ale dodatkowo pozbawione mikropęknięć szkliwa przez co lepsza jest retencja wypełnień a także odleglejsza w perspektywie próchnica wtórna.

Metoda ta nie wymaga znieczulenia, gdyż jest bezbolesna. Brak lub znaczna redukcja bólu opiera się na zatykaniu ziarnami tlenku glinu kanalików zębinowych, w których są "zakończenia nerwowe" (wypustki komórek z komory zęba). To właśnie one podczas klasycznego opracowania ubytku są przecinane, co w efekcie wywołuje ból. Pacjenci pytani o odczucia w trakcie abrazji powietrznej podają niekiedy, że odczuwają jedynie uczucie ucisku, dotyku, czasem zimna, NIE bólu. Jak widać jest to metoda, która największe efekty przynosi u Pacjentów, którzy boją się znieczulenia tradycyjnego (zastrzyk), wiertła, jak również dzieci oraz osób zrażonych do klasycznej metody z użyciem wiertła.